woensdag 7 december 2011

Frieslan boppe!

Hey Maris, wat doe jij tegenwoordig, heb je al werk?
Een vraag die ik de laatste tijd veel hoor, tijd voor een blogje dus;-)
Ja Maris heeft werk, vanaf het moment dat ik weggegaan ben bij Custom had ik een baantje bij de pomp, jankend ging ik erheen, VRE-SE-LIJK vond ik het, wil ik schoonmaakster worden, vakkenvuller of pleejuffroi dan solliciteer ik daar wel op, nee pomp medewerkster was niets voor Marissie en ik was daar dan ook al binnen een maand weg, slappeouwemuts he;-)
Na een maandje het huusje opknappen had ik het thuis ook wel weer gezien en ben een avondje gaan internet "hoppen" op diverse banensite's nu kreeg ik ook afwijzingen te verduren voor baantjes waar deze muts eigenlijk d'r poezelige neusje voor optrekt maar brood zonder overvloedig beleg is ook niets natuurlijk he!
Uiteindelijk kreeg ik na een week een telefoontje of ik niet in Woudsend zou willen werken?
Ja joh tuurlijk wat voor werk is het?
Vanaf juli 2011 mocht ik mijzelf medewerkster van ASR verzekeringen noemen na een pittige opleiding binnen het bedrijf mag ik nu mensen te woord staan die een zogenaamde "woekerpolis" hebben aangesmeerd gekregen, tja zelf getekend niet gelezen een beetje dom zou Maxima zeggen...
Deze baan zou maar drie maandjes duren het is tenslotte op project basis maar voorlopig mag ik blijven tot eind Januari/februari! Het is pittig, gezellig en met deze ervaring kan ik misschien verder komen als pleejuf of papier verkoopster;-)

Verder is er het één en ander aan vee in huize Marissie bijgekomen, Jan heeft zijn waakhond gekregen een Dogo Canario Caesar bakbeest eerste klas, was Jan mijn gejank om Lotje zat en kreeg ik teckel Joris en ach als we dan toch bezig zijn kan er heus nog wel zo'n stinkend beest bij en kocht ik Chevy een engelse staff pup, d'r kan nog meeeheeerrrrrrrrrrrrr bij! (NOT!!!)

Zo jullie zijn weer een beetje up to date en heb je zelf nog een vraagje over een woekerpolis of de spaarloon regeling?
Don't call me, i'm bussy met de christmus tree!

woensdag 14 september 2011

Papa is Lucas zijn 'dappere held'

DRONTEN - Zonder na te denken sprong Jan Colijn zaterdag 3 september het water in. "Je ziet iemand verdrinken. Dan denk je niet na, maar doe je wat je kunt om hem te redden." Colijn is een van de vijf burgers die dinsdagmiddag in het politiebureau van Dronten in het zonnetje worden gezet.
Niet eens zo ver van het politiebureau raakte zaterdag 3 september een 48-jarige man uit Dronten te water met zijn landbouwvoertuig.
"Hij maakt het naar omstandigheden goed", weet Dirk Drogt, teamchef in Dronten.

Colijn zag het ongeval gebeuren en sprong het water in. Zijn echtgenote belde 112. Een fractie later belde ook Theo Klein het alarmnummer. "Achteraf heb ik denk ik zeker 24 uur met de vraag gezeten of ik wel het juiste heb gedaan op het goede moment."

In het water kreeg Colijn bijstand van Martijn Goedhart en Rik de Graaf. Even later werd het reddingstrio geholpen door agenten Dirk Jan Pelster, Raimond de Boer en Jeroen Reens. Gezamenlijk wisten ze het slachtoffer naar de kant te brengen. "Op zo'n moment is er geen onderscheid tussen burgers en politiemensen. Wat telt is het redden van een mensenleven", stelt Drogt. "Dit is wel iets meer dan je burgerplicht doen."

Colijn en de andere redders zitten er wat onwennig bij. "Als je zoiets ziet gebeuren, ga je helpen. Dat doe je gewoon", weet Colijn nu. Het was de eerste keer dat hij in een dergelijke situatie verzeild raakte. "En ook de laatste keer, hoop ik", zegt zijn echtgenote.

Colijn is minder stellig. "Een volgende keer spring ik zo weer het water in."

Voor zoonlief Lucas kan papa in elk geval niet meer stuk. "Ik vind hem een dappere held."

zondag 4 september 2011

Mijn held!

Na een dag van heen en weer rijden met auto's die afgeleverd moesten worden zouden
Jan Lucas en ik nog even snel een paar boodschappen gaan doen, terwijl wij het terrein van Flevomobiel aflopen zie ik een Unimog voertuig bij de hoge kade naar achter rijden,
ik bleef kijken dit kon niet goed gaan... Helaas had ik gelijk en zag in slowmotion het voertuig achteruit van vier meter hoogte het water in vallen, ik begon te bleren 112, bel 112!!!! Terwijl ik zelf al aan het bellen was, duhh.
Jan vraagt wat er gebeurde en nog voordat ik antwoord kon geven was mijn normaliter niet snelle man al letterlijk naar de kade gevlogen, kijkend naar het water is hij er zonder verder bij na te denken in gesprongen! Ondertussen had ik eindelijk verbinding en moest ooggetuige verslag doen, terwijl ik doorgeef wie,wat en hoe gaan drie mannen werkend bij Flevomobiel Jan helpen, het slachtoffer was goddank zelf uit het voertuig gekomen maar "zwom"met zijn gezicht naar beneden halvewege het kanaal, Jan heeft de man 50mtr alleen naar de kant gehaald, Martijn en Rick waren ook in het water gesprongen en hielpen Jan de man boven water te houden, inmiddels arriveerden de hulpdiensten en wees ik waar ze moesten zijn, waar Jan en de andere mannen zo het water indoken moesten de politie agenten eerst nog hun kleding uittrekken ( zo'n kogelvrijvest is natuurlijk ook fcukking zwaar) De man was blauw grijs en grauw en voor zijn leven werd gevreest....
Uiteindelijk heeft hij ruim 3 minuten onderwater gelegen en een flinke klap gekregen tegen zijn hoofd. Kars stond paraat om de man aan de kant te tillen, geen makkie kan ik je melden met iemand van 100kg en meer!
Terwijl de politie agenten elkaar een klap op de schouder gaven voor het goede werk stonden "mijn mannen"drijfnat en in shock aan de kant te kijken hoe de man weer bijgebracht werd,  er werd gevraagd of de man alleen in het voertuig had gezeten, dit konden wij niet garanderen, echt spoed hadden ze niet met zoeken, pas nadat wij een uur later zijn vertrokken is er verder gezocht en is er gelukkig niemand gevonden.
Natuurlijk is onze eerste hoop dat deze man alles overleefd en we over een paar weken een biertje met hem kunnen drinken, de politie houd ons op de hoogte want zoals de agent al zei, Jan was de eerste hulpverlener ter plaatse, het is gewoon vet eng om zoiets mee te maken maar als ik denk aan de snelheid waarop mijn ventje heeft gereageerd kan ik alleen maar zeggen dat wat er ook gebeurd Jan, en de mannen van Flevomobiel zijn helden!!!




Bij het schip is het voertuig te water gegaan en in het middenvan  het water is de man door Jan naar de kant gehaald.... Kars Klok van Flevomobiel staat paraat om de man op de kant te helpen.



zaterdag 27 augustus 2011

Bedankt lieve Lisa

Lieve Liesje,
18jaar geleden kwam zij bij mij, een klein mormeltje het lelijkste kleinste bangste beestje uit het nest, dat kleine mormeltje bleek het liefste diertje ooit te worden, 18 jaar lief en leed gedeelt, altijd was zij daar voor mij en later ook voor de kinderen gut wat heeft ze een verhalen moeten aanhoren, tranen opgedroogt in haar witte vacht...

Lieve Lisa Marie Presley poezekind bedankt voor jou aanwezigheid, troost en oneindige liefde!


Op 16 augustus heb ik haar laten cremeren om op 26 augustus ( ja op Jan's en mijn trouwdag) Lisa voor eeuwig vast te leggen in een aangepaste tattoo,
het is een japanse gelukskat met een frummel oor, een zwart wit neusje en een oranje vlekje op haar lip en het as van Lisa is in de inkt verwerkt...





En alsof het lot ermee speelt, liep er vandeweek een klein kitten langs de weg
het was al donker mijn mijn held sprong uit de auto, (hij die roept geen dieren meer in huis! )
en gaf het na tien minuten zoeken in de regen op, de kinderen hebben nog
een aantal dagen gezocht maar geen kitten...

Tot vandaag Lucas naar binnen rende, het katje zat in onze garage!
Het mormel ligt nu ontvlooid,ontwormd en vol gevreten in Julia's nek te knorren,
hier aan de buitenweg zal er niemand zijn de haar mist
en hebben wij dus besloten haar "Doortje"te noemen ;-)



En had ik jullie al voorgesteld aan Joris?
Niet? Nou bijdeze Joris is mijn teckel, na jaren verdriet om mijn Lotje teckel was Jan het zat en kreeg ik dit kleine ettertje, wat een heerlijk beesie!




dinsdag 12 juli 2011

Knusser dan knus

Het is stil in blogland, zeker bij mijn blog;-)
Tja the new job was toch niet zo'n succes, echt zo niets voor mij en als er in de eerste maand al afspraken niet nagekomen worden dan is het voor mij wel klaar, tijd zat dus om eindelijk ons huisje eens opteknussen!

Kwam ik acht jaar geleden binnen lopen was ik al helemaal gek op dit huisje,
alleen die vloer he, vre-se-lijk! Parket in chaotisch motief, kriegel werd ik ervan uiteindelijk heeft het mij dus acht jaar gekost om een nieuwe vloer te krijgen, "ongelukjes"met water, verf niets hielp maar als het eenmaal zover is dan heb je ook wat;-)
Had ik eerst mijn zinnen gezet op strak zwart wit novilon ( gewoon ordinair zeil dus)
met strakke witte muren een strak zwart of rood bankstel zo anders is het uiteindelijk aan het worden.
De Gamma had een leuke aanbieding die mijn interieur plannen totaal over hoop gooide,
 geen strak bankstel maar een knusse, wel witte muren dat dan weer wel, Jan is er maar mee bezig, grijs is erg hardnekkig en het behang van de muren aftrekken durft hij niet bang dat we dan van twee huizen één maken en zo een stuk makkelijker een bak koffie bij mijn vadertje kunnen gaan doen;-)
Nu nog de plinten een vouwrolgordijn de tv kast pimpen zoals ik met mijn tafel heb gedaan, de grote  kachel witten en de oude eethoek van zolder halen ook die gaat niet aan mijn kliederkunsten voorbij, nee wij zijn goed bezig;-)


Nu de rest nog "even"aanpakken, komt wel goed met dat hok van ons!

Pinguin in een doosje.

Al een tijdje hebben wij een extra gezin bij ons wonen, in de dakgoot welliswaar,
dit is een zeer sierlijk en knus gezinnetje met vier kindertjes al maken de kleintjes wel
wat herrie afentoe, mams vliegt af en aan een gewelidig gezicht..

Lucas speelde in de tuin toen hij zag dat de familie vogel weer op visite was op ons dakkapel, lui als ik was lag nog knus in mijn bedje met een bak koffie toen Luuk uitriep dat er pinguins op ons dak zaten! Echt mam, pinguins!!!!
Mijn koffie zat tegen de muur en het bed kon weer afgehaald worden;-)

Nu heeft Florian de liefde voor vogels van zijn vader overgenomen, vind ik een vogel in de vorm van een kip en kalkoen nog leuk uhh lekker op mijn bord  mijn koter wil ze het liefst allemaal redden.
Zondag vond de kleine dierenredder een vleugellam vogeltje een zwaluw, beestje had nog maar één oog en ik geen ieniminie ooglapjes, beestje in een doosje, Puma zat al verlekkerd te kijken...
We besloten dat het vogeltje maar naar de buren te brengen buurvrouw Anneke maakt alle beestjes weer beter ( En had ik niet opeens ipv een vleugellavogeltje een doodvogeltje in een doosje) Het vogeltje werd gebracht en ook Luuk liep mee, vertelde trots dat er een pinguin in het doosje zat met maar één oog, geloof dat dit een verhaal word dat hem eeuwig gaat achter volgen;-)

Florian heeft wel twintig keer heen en weer gelopen met zaadjes, gras en draadjes voor een nestje tips voor het eten, nee buurman hij mag geen patatje en een biertje!
toen rond een uur of zes de telefoon ging.....
Dood, overleden dut ut nie meer, kapoet bye bye ping uh zwaluw,
Florian ontroostbaar, eerst zaterdag de bijna drie jaar oude hamster "Freddy H. " en nu ook dit nog, beteuterd zit hij voor zich uittestaren mompelt nog dat hij het woord vogel even niet meer wil horen, waarop Luuk hem aankijkt met die oooooooooow zo foute twinkel in zijn ogen en vriendelijk zegt: Vogel!?

zondag 5 juni 2011

The new job...

Marissie is naar de pomp gelopen, niet ver hoor de auto zet ik netjes aan de zijkant van het gebouwtje en daar stap ik dan pittig in mijn kittige rode Ferri pitspoesblouse met natuurlijk mijn naam bordje er aan bevestigd ( goede morgen Mariska, heeee hallo meneer waarvan ik de naam niet weet! )het betreffende gebouwtje mee binnen, druk de "geheime' code in en behoor tot het personeel,
de plee's uitschrobben, de pompen poetsen, de winkel aan vullen en o,ja ik zit ook nog aan de kassa,
maar kijk wel uit bij mij aan de kassa, mijn rekenwerk is niet zo goed, nooit geweest ook en was ik vooral bang giga kasverschillen te maken in mijn nadeel, heb ik ze toch vaker in mijn voordeel wat weer uw nadeel is natuurlijk;-)
Marissie was opgelucht te horen dat de nachtdiensten eigenlijk niet van toepassing zouden zijn,
de ochtend dienst vond ik wel goed genoeg van zes tot twee, maar nu werd er spontaan ineens besloten dat Marissie ook gelijk in de tweede week de late dienst kon doen, tuurlijk joh doe ik ff, in m'n uppie een tankstation open houden is geen probleem, tenzij de pompen het begeven en de kassa op tilt slaat.... Juist... .
En als er zieken zijn is Marissie ook niet te beroerd om vier dagen over te nemen wat de manager gelijk ziet als een mooi excuus om zijn nachtdiensten maar door mijn strotje te duwen,
Eind van de maand mag ik de nacht dienst gaan draaien, vier nachten lang achter een raam zitten in een kittigroodferraribloesje...


En gotsamme wat mis ik mijn collega's van CC,  nu heb ik denk ik ook best leuke collega's maar langer als een dag maak je die vaak niet mee, door de wissel diensten snap je.
Heel eerlijk? Marissie maakt deze maand bij de pomp af en gaat verder kijken,
naar een leuke acht tot vier of negen tot vijf baan

En dan even een hardnekkig gerucht uit de wereld helpen: NEE ik ben niet bij CC weggegaan omdat ik niet van het ene op het andere moment teamleider werd, de gesprekken die ik heb gehad met de betreffende persoon waren duidelijk en de pers. die wel teamleider werd in diezelfde week is de juiste persoon in deze functie, mijn tijd zou nog wel komen, en daar had ik echt wel vertrouwen in...
Ik ben weggegaan bij CC vanwege het principe, nu hangen er een aantal mutsen rond met een hele grote bek maar die doen niets aan de situatie behalve schreeuwen vloeken en tieren als de teamleider maar niet in de buurt is want die moet je te vriend houden, en één ieder die mij kent weet dat ik ben van wat ik zeg te gaan doen, ik ben niet gaan bleren en schreeuwen maar ben gelijk bij het bekend maken van mijn contract verlening gaan melden dat als er geen ruimte was om te praten over het salaris, IK verder zou gaan kijken en dat heb ik dus gedaan, bijdeze de update;-)

woensdag 11 mei 2011

Nieuwe uitdaging

Na 12 jaar nonstop moederen en meewerken in het bedrijf van mijn mannetje
werd het weer eens tijd dat Marissie Marissie werd ipv de vrouw of mama\moeder van,
niet dat ik man en kinderen wilde verlaten alleen wilde ik behalve dat ook weer mijzelf zijn,
gewoon Marissie, de lieve,leuke aardige, geweldige, supergriet van weleer ;-)
Ik besloot dat ik maar mijn motor rijbewijs moest gaan halen, nadat ik die in the pocket had
met veel bloed zweet en tranen (dat laatste letterlijk na weer gezakt te zijn voor mijn theorie)
en ik met mijn derde motor in een jaar bezig was omdat het natuurlijk altijd groter en mooier kan
was ook daar het nieuwtje vanaf, de motor stond in de stalling en ik verveelde mij te pletter,
niet dat ik niet druk was, alles behalve dat! Het bleef knagen, ik wilde weer IK zijn en ging solliciteren
tja als je moeder bent van vier hin uh kinderen en je bent de vrouw "van" is dat nog niet zo makkelijk totdat ik bij CC terrecht kon!
Waarvan ik in eerste instantie dacht dat dat AB-SO-LUUT niets voor mij zou zijn bleek echt gewoon leuk en mijn "ding"te zijn!
Anderhalf jaar heb ik de grootste lol gehad ben ik met bloed zweet en af en toe ook de nodige tranen weer dat leuke, aardige lieve, geweldige wijf van weleer geworden ;-)
Ik viel met de geweldige steun van mijn collega's 33kg af en TERING wat zal ik ze missen, niet de kilo's maar de collega's,
missen ja want Marissie heeft weer een nieuwe uitdaging gevonden...
Marissie groeit verder en verbreed wederom de horizon, (wederom hopenlijk nooit meer in gewicht) vanaf vrijdag hoef ik s'morgens niet meer te twijfelen of ik nu dat ene of toch dat andere shirt  zal aantrekken maar ga ik in een rode blouse aan de A6 bij de pomp staan! Alhoewel ik het stiekem toch wel eng vind heb ik er echt reuze zin in!
Voor al mijn bijna ex-collega's waarvan ik van een paar zeker weet dat wij echt wel contact houden een hele heeeeeeuuule dikke kus, en lieverds BEDANKT voor de leuke tijd en voor het weer vinden van mijn eigen "bescheiden" ikje!

zondag 1 mei 2011

Wees eens eerlijk?

Wie doet het nou niet,
stiekem je neus leeg peuteren en je snotje
A. bekijken en opeten
B.Bekijken en wegschieten in de hoop dat niemand het ziet? (Of nog leuker op de achter je rijdende auto laten belanden)

Ik beken, ik ben er zo één die kiest voor B.

Nog één,
mensen bekijken in de hoop dat het altijd nog erger kan als je zelf al bent,
terug kijkend naar mijn vorige blog beken ik wederom, dat ik er ook zo één ben!
De eelt kan alijd erger, de kaktus kan veranderd zijn in een tropisch regenwoud en de vijf lagen lak verhullen
die ene enorme kalk nagel niet, ja ook zo één ben ik er, kijk vergelijk en stiekem verkneukelen...

Stiekem onder je oksels snuiven om te checken of jij diegene bent die rondloopt met die doordringende zweet odeur, het aan je buurman\vrouw\persoon naast je nog eens vraagt om dan opgelucht adem te halen JIJ was het in iedergeval niet;-)

Ben jij er zo één die ongevraagd goedbedoeld advies geeft?
Iemand stort zijn hart uit, gewoon even luchten en het verhaal kwijt zijn zonder mening gewoon even en dan..
Voordat ik het in de gaten heb, gooi ik met raad en daad en staat de persoon tegen over mij er beteuterd bij.... Sorry!

Zucht stiekem ben ik toch best wel menselijk, denk ik;-)

Summer time

Rokjesdag, welke idioot heeft ooit besloten dat het zomaar van de één op andere dag blotebenen in korte rokjes dag is,
en welk maf wief geeft daar het startschot voor?
Gaat er een half jaar van te voren een sms alert uit, krijgt iedere chick een ping of mail?
IK heb hem nog nooit ontvangen en dat zal dan dus de reden zijn dat IK op rokjes dag heerlijk in mijn jeans verschijn, mijn witte melkflessen zijn dan altijd wel keurig ontkaktust, maar om nou verantwoordelijk te zijn voor het verblinden van vele mensen om mij heen met het lichtgevende gevaar van mijn benen... Dan mijn voetjes zij hebben na de winter echt een hoop TLC (TenderLoveCare) nodig voordat die weer aan de buitenwereld geshowd mogen worden in beeldige slippertjes of zoals nu in mijn ideaal gevonden schoen, de "Gooischeklomp"een klomp met enorme hakken, ik wil natuurlijk wel dicht bij mijzelf blijven;-) De eelt lagen zijn niet met maar één puimsteentje te verwijderen, de rasp draait overuren mijn nagels moeten weer in een soort van vorm gevijld worden (ik scheur ze er altijd af, dat is dus not done)
En dan ineens verbaasd kijk naar al die opgehitste kerels die kwijlend het weekend in gaan,
want zaterdag is het de eerste officiéle rokjesdag!
Wil de bimbo die deze gekte ooit gestart is volgend jaar ook mij even hyvesen,mailen,facebooken,bellen sms-en of pingen en dat dan graag ruim van te voren?
Mijn dank zal groot zijn!

vrijdag 4 maart 2011

Bad mommy!

Mijn kleine knulletje, je weet wel die van vier jaar?
Nou dat knulletje had behoorlijk pijn in zijn giegeltje, niet zo gek als je het voormaat gat zag
in zijn kleine kiesje, er was bijna geen kiesje meer!
Bij de laatste tandarts afspraak wilde de tandenbeul nog niet eens in zijn giegeltje kijken,
dat was niet nodig...
Vrijdag is mijn vrije middag dag en bij thuiskomst zat daar een klein huilend ventje in elkaar gedoken op de bank, pijn in z'n giegel, heullll veel pijn,
toch maar eens die tandenbeul bellen, vergeet het maar meneer zit mijn zijn luie reet in een vakantie oord
te genieten van mijn centen, hij is gespecialiseerd in rekening schrijven moet je weten;-)
Dan maar de spoed dienst, pijn is in dit soort gevallen NIET fijn.
Tja mevr u kunt om half vijf terrecht u weet wel dat er contant betaald dient te worden?
Dit kunt u natuurlijk declareren bij u zorgverzekeraar, rekent u op zo'n 150 tot 200 euro...
*slik* daar gaat mijn bonus van "Medewerkster van de maand". Ja natuurlijk dat kan ik gewoon pinnen, niet?

Een half uur te vroeg komen mijn hoopje ellende en ik aan bij de spoedtandenbeul,
(Luuk wij zijn een half uur te vroeg, dan zijn we niet te laat mam.. Bijdehand was hij gelukkig nog wel:-D )

Als we naar binnen lopen staat daar een assistente van 18lentes jong, een chinees achter een kleine balie (nee ik heb niet gevraagd of ze die speciaal op maat hadden gemaakt!)
En in de hoek stond hij dan een iet wat oudere man met een gigantisch duits accent,
wat een schat! Mijn hoopje begon van spanning te huilen en de tandenmof beul wilde niet in zijn mond kijken
"Iek ga em gjeen trrauwwma keven" Nadat de tandenbeul en ik een tijdje stonden te praten over de pijn en waar vroeg ik Luukje of de meneer even zijn zere kiesje mocht zien als ik hem (Luuk dus) zou optillen, dit mocht, Tja das ies eine grosse gat...
Luuk staat inmiddels weer op de grond en tussen het praten met de arts door vraag ik Luuk of hij ook op de stoel durft te gaan zitten, die is wel heulll gaaf!
Luuk stapt op de stoel en ik laat hem die mega grote vierkante zon zien, cool man!
De tandarts vraagt voor iedere beweging die hij doet aan Luuk toestemming, oke ademen deed hij nog wel ongevraagd maar hier had hij al wel toestemming voor verdient;-)

Iek pak die kleine lepeltje "
Kijk Luuk een kabouterschepje! kirde mams er boven uit,
dies ies lucht, en Luuk kreeg op zijn hand te voelen wat er zo in zijn mond zou komen,
zo ook de wattjes, de deutschetandenman durfde niet te gaan boren dus heeft hij met het kabouterschepje
zijn kies zo schoon mogenlijk gemaakt en er een beetje vulling "tandenlijm" in gespoten,
klaar! Zonder ook maar één traan! Mijn kleine stoere mannetje!
Dan vraagt de deutschetandentovenaar wat ik voor werk doe, hij vond mijn aanpak wel "keweldieg"
Nee ik heb hem niet verteld dat ik die muts ben die hem twee weken geleden nog belde voor een pallet papier.
Als ik daar nou eens ga solliciteren, zou ik dan aangenomen worden?
Hmm Marissie als deutschetandendokterassistente.. Also, toen die rekening, ik zat schrap, kom maar kom maar... Ik heb echt gevraagd of het wel klopte, geen consult kosten? Dit is de spoed prijs?
20,50euro armer vertrokken mijn kleine held en ik weer, die luieopzijnreetzittendecockel is een klant kwijt,
Wirgehenzudiedeutschetandenboer!



zondag 20 februari 2011

FAN-TAS-TISCH!

Na mijn Polen avontuur was het even stil op mijn blogje,
niet dat ik zo'n vreselijk zzzaai leven heb, ik had er gewoon even de puf niet voor;-)
(Puf stom woord eigenlijk, puf puffff puf, zo noem ik een zachte scheet altijd een stinkpuf,
en doet het mij nu ik het zo zwart op wit zie staan aan het weeën wegpuffen denken..)
Valentijns dag, Jan doet zo als bekend is ondertussen niet aan kadootjes,
heb ik iets nodig dan kan ik het kopen, wil ik iets hebben dan kan ik het halen (Polen;-)  
En nu moest ik met Valentijnsdag werken, van 9:00 tot 21:00 halverwege de dag heb ik maar een lief (klef) smsje gestuurd, ik kreeg een smsje terug, vanavond de kinderen op tijd naar bed en wij samen op de bank met een flesje wijn en iets lekkers... Toch lief!
Kom ik thuis na een dag de typdoos uithangen (Met ernstige ruis tussen de oren ivm storingen)
heeft die lieverd een fles wijn op tafel staan en komt iets later uit de keuken met een bos bloemen en een lekker parfummetje van Bruno Banani only for woman! Hij kreeg van mij niets...
(Al heb ik dat zaterdag wel goed gemaakt door zijn kast weer aan te vullen met een nije spijkerbroek en colbert)
Dan is het ineens al woensdag en ben ik van het één op het andere moment hondsberoerd, niezen, koorts, hoesten en verontruste collega's kwamen al vragen of ik verdrietig was, de tranen liepen uit mijn ogen, hij was weer fijn...
Donderdag was al iets beter en ik hoopte maar zaterdag weer helemaal beter te zijn,
er was een feestje en de oppas was geregeld, de kleine jongens zouden voor het eerst uitlogeren gaan en geen snottebel die mij meer zou tegenhouden! Zaterdag eerst lekker geshopt en niet alleen voor Jan was ik leuk geslaagd, ik heb voor het eerst in mijn leventje een rokje (op verzoek van Jan ) gekocht nu nog de moed verzamelen om het ook daadwerkelijk te gaan dragen, een colbertje voor mijzelf een pantalon en schoenen en toen was het verjaardagsfeestje...
En het feestje was gezellig, of zoals Annelies 100.000x zei FAN-TAS-TISCH!
Jammergenoeg was de jarige zelf nogal pipjes en is ziek naar huis gegaan, maakte niet uit wij bleven tot de vroege uurtjes, om een uur of vier waren we dan ook pas thuis, dat moeten we zeker vaker gaan doen!

dinsdag 8 februari 2011

Pools avontuurtje

Donderdag ochtend op een bijna onmenselijk tijdstip ging mijn wekkertje af,
na een duffe maar snelle douche ben ik in mijn leenauto gestapt,
als je door mofrika uh Duitsland rijdt ben je verplicht op winterbanden te rijden, dat deze Fransoos ook nog eens op diesel reed is nog een bij komend voordeel;-)
In Emmeloord heb ik mijn medepassagier opgehaald en toen begon de rit naar Poolskiland!
Na een lekkere snelle rit door mo Duitsland ( 170km is een lekker gangetje) kwam daar de grens met Polen,
gelijktijdig mijn sms dat salaris gestort was, ook wel handig;-) De eerste tien km in Polen was echt vreselijk ik was bijna bang dat het de heule weg zo zou zijn, maar na tien km van kuil naar kuil gestuiterd te zijn werd het toch echt beter. (Gelukkig heeft die ouwe Kup zijn dak nog niet bekeken, die deuken horen gewoon in die auto, toch?) Dan ineens, donker sneeuw en heullllle smalle weggetjes, waar ik gelukkig nog net optijd kon remmen voor een spontaan stilstaande vrachtwaggel die midden op het smalle donkere gladde weggetje stond te tanken, vervolgends drie km later zwaailichten en konden we aanschuwen hoe klein auto's kunnen worden als ze met twee tegelijk een boom omhelzen, niet echt mijn ding...
Om tien uur bereiken we dan plaats van bestemming een schattig wit boerderijtje met de liefste en gulste mensen die ik ben tegen gekomen, zo hartelijk en lief, geweldig gewoon, snel werd er nog "even"een maaltijd in elkaar gedraaid, aan mijn dieet moest in thuis maar weer denken werd er gezegd, en dat heb ik geweten, mennnnn zo veel en lekker wat die mensen van weinig kunnen echt magic!
Dag twee na een gezellige nacht op de bedbank met chicky van Chris eerst maar eens datgene regelen waar dit hele avontuur was begonnen, het ophalen van diverse belangrijke papieren, na een half uur gewacht te hebben in de sneeuw met mijn nieuwe vriendinnetje Ola (zusje van chick) op naar het volgende wacht punt om vervolgens nog een uur te wachten op punt drie om dan te beginnen aan het tweede doel van deze reis,
168km verderop zit een heeel mooi poezenbeest tenslotte op mij te wachten!
Drie uur later, na wederom van Kup's kar een poffertjespan te hebben gemaakt en de meeste kuilen te hebben ontweken kon ik haar in mijn armen nemen, even dacht ik dat het de moeder poes was die ons kwam verwelkomen, nee het was toch echt mijn vijf mnd oude kitten! Papieren nakijken, test resultaten laten vertolken door chick contract je getekend en dan door de sneeuw in het donker weer terug naar "huis" waar om half elf in de avond net het eten op tafel kwam...
Zaterdag lekker een dagje van shoppen en heerlijk eten, om vervolgens de laatste nacht gezamenlijk door brengen op het slaapbankje.
Zondag half elf keurig gepoetst en gekleed op naar de zondag mis, ja heus IK in een kerk en het was geeneens de kerst musical van één van mijn kotertjes;-)
Het was een leuke ervaring, na een uur van staan en drie keer op de knietjes te zijn gegaan was het wel weer genoeg, je moet het niet gelijk gaan overdrijven natuurlijk!
Terug naar huis om nog een mega maaltijd naar binnen te schuiven en dan de katten in de auto laden,
je leest het goed katTEN twee dus, chick heeft een perschki poes van de buurman gehad en ook die deed mee aan het emigratie project.
Nadat ik mijzelf nog tussen de spullen en de twee dames en de poezenbeesten had gepropt op naar mijn mannetje en koters, fcuk wat had ik die gemist( Bekentenis: ik heb huilend in bed gelegen de eerste nacht, woe avond gewerkt geen kids gezien die sliepen natuurlijk al, don ochtend weg geen kids gezien die sliepen nog, geen afscheid kusje, en Jan, Jan knuffelt toch lekkerder als Patty)
Wat was ik heppie veilig thuis te zijn gekomen zondag nacht ( het was al maandag)
Een heel avontuur en een poezekind rijker is het gewone leven weer begonnen, en even iets minder eten, ik ben tenslotte weer thuis;-)


maandag 24 januari 2011

Polen here i come!

Chris heeft een chicky een leuke meid met twee prachtige kinderen,
de kleinste heeft ons al eens een slapeloze nacht bezorgt, hij was fijn ik bracht de nacht door
met een klein dik ventje naast mij en ik ben er niet eens mee getrouwd!

Nu moet er over twee weken uit Polenland wat papieren opgehaald worden en ach
als we daar toch zijn kan ik net zo goed "even"een mooie poes ophalen,
één met papieren één die wel gezond is en voor de fok en show gebruikt kan en mag worden
en wederom zal "ze"blauwe kijkers hebben, alleen wel weer een ander ras...
Marissie gaat met haar persoonlijke tolk een Neva Masquerade halen, het is een stukkie rijden
en je weet wat ze zeggen "wat je van ver haald is lekker goed"
We zullen zien...

zondag 23 januari 2011

Ik ben d'r bijjjjjna!

Zo'n beetje iedereen weet waar ik de afgelopen maanden mee bezig ben,
zo'n beetje iedereen steunt en complimenteerde mij en daar door dus door jullie
vriendjes vriendinnetjes en vooral mijn collega's die tot betreurens toe moeten aanhoren hoe ver ik ben,
ben ik nu al zover dat ik nog maar een heulll klein stukje af ben van mijn streefgewicht,
ik had mijzelf een jaar gegeven om DERTIG kilo af te vallen,
nu zes maanden na dit besluit ben ik er nog maar drie kilo vanaf!
En ja ik weet het is bijna een obsessie voor mij geworden en de weegschaal is ipv de vijand nu zo'n beetje mijn grootste vriend geworden bijna dagelijks ga ik met mijn poezelige voetjes op hem staan,
kreunde en steunde en sputterde hij in het begin, nu laat hij mij al een stuk vriendelijker toe;-)
Nog "maar" 15kg en ik ben op mijn ultieme streefgewicht en dat lieve lezertjes,vriendjes en vriendinnetjes maar vooral mijn collega's dat heb ik aan jullie te danken!
Door jullie lieve steun en complimenten heb ik de knop om kunnen zetten ennnn heb ik het er eens met Jantje
overgehad dat ik maar weer eens naar de sportschool moest gaan,
spieren kweken en conditie opbouwen, maar vooral lekker bewegen en gezellig bezig zijn.
Het komt nog wel eens goed met dit mokkeltje;-)



vrijdag 21 januari 2011

Mijn opaatje...

Mijn opa Muis is de aller aller liefste opa van de wereld,
en nu is hij ziek....
Opi heeft vocht achter zijn longen en achter zijn hart dat tevens een lekke klep heeft.
(Zou MotorRevisieFlevoland  dat ook kunnen fiksen? )
Opi is 82jaar en ook al een aantal jaar een beetje "verwart" en nu is hij duidelijk dement aan het worden, kan er ook wel bij.

Oma kreeg twee jaar geleden al een dotter project aan haar bed en iedereen was er wel zeker van dat dat met oma wel goed zou komen, ik in iedergeval wel;-)
Maar nu met opa...
Vorige week was ik op het werk al aan het vertellen hoe geweldig ik het altijd heb gehad met opa, een vreemd voor gevoel?
( lijk ik toch best veel op hem, terug blikken in het verleden enzo ;-) )

Op de camping in Blokzijl om een uur of half zeven met slaaphaar uit de tent geroepen worden, in de oude Daf of was het een Volvo? samen naar Urk om de lekkerste vissie's uit te kiezen en natuurlijk een speciekuip vol paling mee terug te nemen, die bak was altijd iets lichter als verwacht, en opa's arm spieren zag je bij het wegen opbollen, heulll vreemd....
Samen de paling schrobben met kilo's zout (arme beessies maar dan hadden ze maar niet zo lekker moeten zijn!) en dan in de rookton.

Opa is gek op klassieke muziek dat nieuwerwetse gejengel is niets allemaal nep, volgens opa dan he! ( Al geloof ik dat hij de Beatles wel redelijk oke vind)
Maar op één nr hadden hij en ik  de grootste lol en mocht de stereo op vol volume en deden we lekker gek,
        


Vorig jaar op de camping deed hij nog even uit de doeken hoe trots hij op mij is, na een ritje op mijn gelegevaar doe ik altijd even een glas cola bij de sleurhut, oma en ik waren even binnen toen we opa ineens hoorden opscheppen tegen een mede sleurhuttenbewoner. "Dat is de motor van Mariska, je weet wel mijn dochter (klein dochter oop!) Die meid rijdt overal op en in weg, de vrachtwagen, die amerikaanse bus een auto alles kan die meid"
*glim*
ik heb een hele speciale aller liefste opa van de wereld, mijn opa is een bikkel!

En nu is die bikkel ziek... Zo ziek dat hij dus opgenomen is geweest in het ziekenhuis, geweest dus...
Opa is dementerende en als je dan als oude zieke man wakker word aan allerlei toeters en bellen, niet weet waar je bent en al helemaal niet weet waarom dan is het redelijk logisch dat hij in paniek raakt, toch?
Nu is dat dus gebeurt en opa werd een beetje boos, een beetje heel boos maar je denkt toch dat mensen met een bepaalde opleiding en baan verstand hebben hoe om te gaan met oude demente verwarde boze mannetjes?
Nee, boze demente mannetjes met een oud hart en lekke klep moet je met grof geweld en als zelfs dat niet lukt met behulp van de politie en pepperspray onder controle krijgen....
Mijn opa eens een marinier altijd een marinier.... De bikkel!



donderdag 20 januari 2011

Hey hoi hallootjes!

Na een lange tijd van afgeschermd bloggen op Hyves toch maar eens een blik werpen op de mogenlijkheden van\met Blogspot, dus vanaf nu zal ik gaan proberen mijn spinsels en ongein hier te melden, ik beloof niets belofte maakt schuld en dat is nu net iets waar ik niet van hou;)

Veel lees plezier op mijn nieuwe blog en laat gerust een commentaartje achter.

Groetjes Maris.