Bad mommy!

Mijn kleine knulletje, je weet wel die van vier jaar?
Nou dat knulletje had behoorlijk pijn in zijn giegeltje, niet zo gek als je het voormaat gat zag
in zijn kleine kiesje, er was bijna geen kiesje meer!
Bij de laatste tandarts afspraak wilde de tandenbeul nog niet eens in zijn giegeltje kijken,
dat was niet nodig...
Vrijdag is mijn vrije middag dag en bij thuiskomst zat daar een klein huilend ventje in elkaar gedoken op de bank, pijn in z'n giegel, heullll veel pijn,
toch maar eens die tandenbeul bellen, vergeet het maar meneer zit mijn zijn luie reet in een vakantie oord
te genieten van mijn centen, hij is gespecialiseerd in rekening schrijven moet je weten;-)
Dan maar de spoed dienst, pijn is in dit soort gevallen NIET fijn.
Tja mevr u kunt om half vijf terrecht u weet wel dat er contant betaald dient te worden?
Dit kunt u natuurlijk declareren bij u zorgverzekeraar, rekent u op zo'n 150 tot 200 euro...
*slik* daar gaat mijn bonus van "Medewerkster van de maand". Ja natuurlijk dat kan ik gewoon pinnen, niet?

Een half uur te vroeg komen mijn hoopje ellende en ik aan bij de spoedtandenbeul,
(Luuk wij zijn een half uur te vroeg, dan zijn we niet te laat mam.. Bijdehand was hij gelukkig nog wel:-D )

Als we naar binnen lopen staat daar een assistente van 18lentes jong, een chinees achter een kleine balie (nee ik heb niet gevraagd of ze die speciaal op maat hadden gemaakt!)
En in de hoek stond hij dan een iet wat oudere man met een gigantisch duits accent,
wat een schat! Mijn hoopje begon van spanning te huilen en de tandenmof beul wilde niet in zijn mond kijken
"Iek ga em gjeen trrauwwma keven" Nadat de tandenbeul en ik een tijdje stonden te praten over de pijn en waar vroeg ik Luukje of de meneer even zijn zere kiesje mocht zien als ik hem (Luuk dus) zou optillen, dit mocht, Tja das ies eine grosse gat...
Luuk staat inmiddels weer op de grond en tussen het praten met de arts door vraag ik Luuk of hij ook op de stoel durft te gaan zitten, die is wel heulll gaaf!
Luuk stapt op de stoel en ik laat hem die mega grote vierkante zon zien, cool man!
De tandarts vraagt voor iedere beweging die hij doet aan Luuk toestemming, oke ademen deed hij nog wel ongevraagd maar hier had hij al wel toestemming voor verdient;-)

Iek pak die kleine lepeltje "
Kijk Luuk een kabouterschepje! kirde mams er boven uit,
dies ies lucht, en Luuk kreeg op zijn hand te voelen wat er zo in zijn mond zou komen,
zo ook de wattjes, de deutschetandenman durfde niet te gaan boren dus heeft hij met het kabouterschepje
zijn kies zo schoon mogenlijk gemaakt en er een beetje vulling "tandenlijm" in gespoten,
klaar! Zonder ook maar één traan! Mijn kleine stoere mannetje!
Dan vraagt de deutschetandentovenaar wat ik voor werk doe, hij vond mijn aanpak wel "keweldieg"
Nee ik heb hem niet verteld dat ik die muts ben die hem twee weken geleden nog belde voor een pallet papier.
Als ik daar nou eens ga solliciteren, zou ik dan aangenomen worden?
Hmm Marissie als deutschetandendokterassistente.. Also, toen die rekening, ik zat schrap, kom maar kom maar... Ik heb echt gevraagd of het wel klopte, geen consult kosten? Dit is de spoed prijs?
20,50euro armer vertrokken mijn kleine held en ik weer, die luieopzijnreetzittendecockel is een klant kwijt,
Wirgehenzudiedeutschetandenboer!

FAN-TAS-TISCH!

Na mijn Polen avontuur was het even stil op mijn blogje,
niet dat ik zo'n vreselijk zzzaai leven heb, ik had er gewoon even de puf niet voor;-)
(Puf stom woord eigenlijk, puf puffff puf, zo noem ik een zachte scheet altijd een stinkpuf,
en doet het mij nu ik het zo zwart op wit zie staan aan het weeën wegpuffen denken..)
Valentijns dag, Jan doet zo als bekend is ondertussen niet aan kadootjes,
heb ik iets nodig dan kan ik het kopen, wil ik iets hebben dan kan ik het halen (Polen;-)  
En nu moest ik met Valentijnsdag werken, van 9:00 tot 21:00 halverwege de dag heb ik maar een lief (klef) smsje gestuurd, ik kreeg een smsje terug, vanavond de kinderen op tijd naar bed en wij samen op de bank met een flesje wijn en iets lekkers... Toch lief!
Kom ik thuis na een dag de typdoos uithangen (Met ernstige ruis tussen de oren ivm storingen)
heeft die lieverd een fles wijn op tafel staan en komt iets later uit de keuken met een bos bloemen en een lekker parfummetje van Bruno Banani only for woman! Hij kreeg van mij niets...
(Al heb ik dat zaterdag wel goed gemaakt door zijn kast weer aan te vullen met een nije spijkerbroek en colbert)
Dan is het ineens al woensdag en ben ik van het één op het andere moment hondsberoerd, niezen, koorts, hoesten en verontruste collega's kwamen al vragen of ik verdrietig was, de tranen liepen uit mijn ogen, hij was weer fijn...
Donderdag was al iets beter en ik hoopte maar zaterdag weer helemaal beter te zijn,
er was een feestje en de oppas was geregeld, de kleine jongens zouden voor het eerst uitlogeren gaan en geen snottebel die mij meer zou tegenhouden! Zaterdag eerst lekker geshopt en niet alleen voor Jan was ik leuk geslaagd, ik heb voor het eerst in mijn leventje een rokje (op verzoek van Jan ) gekocht nu nog de moed verzamelen om het ook daadwerkelijk te gaan dragen, een colbertje voor mijzelf een pantalon en schoenen en toen was het verjaardagsfeestje...
En het feestje was gezellig, of zoals Annelies 100.000x zei FAN-TAS-TISCH!
Jammergenoeg was de jarige zelf nogal pipjes en is ziek naar huis gegaan, maakte niet uit wij bleven tot de vroege uurtjes, om een uur of vier waren we dan ook pas thuis, dat moeten we zeker vaker gaan doen!

Pools avontuurtje

Donderdag ochtend op een bijna onmenselijk tijdstip ging mijn wekkertje af,
na een duffe maar snelle douche ben ik in mijn leenauto gestapt,
als je door mofrika uh Duitsland rijdt ben je verplicht op winterbanden te rijden, dat deze Fransoos ook nog eens op diesel reed is nog een bij komend voordeel;-)
In Emmeloord heb ik mijn medepassagier opgehaald en toen begon de rit naar Poolskiland!
Na een lekkere snelle rit door mo Duitsland ( 170km is een lekker gangetje) kwam daar de grens met Polen,
gelijktijdig mijn sms dat salaris gestort was, ook wel handig;-) De eerste tien km in Polen was echt vreselijk ik was bijna bang dat het de heule weg zo zou zijn, maar na tien km van kuil naar kuil gestuiterd te zijn werd het toch echt beter. (Gelukkig heeft die ouwe Kup zijn dak nog niet bekeken, die deuken horen gewoon in die auto, toch?) Dan ineens, donker sneeuw en heullllle smalle weggetjes, waar ik gelukkig nog net optijd kon remmen voor een spontaan stilstaande vrachtwaggel die midden op het smalle donkere gladde weggetje stond te tanken, vervolgends drie km later zwaailichten en konden we aanschuwen hoe klein auto's kunnen worden als ze met twee tegelijk een boom omhelzen, niet echt mijn ding...
Om tien uur bereiken we dan plaats van bestemming een schattig wit boerderijtje met de liefste en gulste mensen die ik ben tegen gekomen, zo hartelijk en lief, geweldig gewoon, snel werd er nog "even"een maaltijd in elkaar gedraaid, aan mijn dieet moest in thuis maar weer denken werd er gezegd, en dat heb ik geweten, mennnnn zo veel en lekker wat die mensen van weinig kunnen echt magic!
Dag twee na een gezellige nacht op de bedbank met chicky van Chris eerst maar eens datgene regelen waar dit hele avontuur was begonnen, het ophalen van diverse belangrijke papieren, na een half uur gewacht te hebben in de sneeuw met mijn nieuwe vriendinnetje Ola (zusje van chick) op naar het volgende wacht punt om vervolgens nog een uur te wachten op punt drie om dan te beginnen aan het tweede doel van deze reis,
168km verderop zit een heeel mooi poezenbeest tenslotte op mij te wachten!
Drie uur later, na wederom van Kup's kar een poffertjespan te hebben gemaakt en de meeste kuilen te hebben ontweken kon ik haar in mijn armen nemen, even dacht ik dat het de moeder poes was die ons kwam verwelkomen, nee het was toch echt mijn vijf mnd oude kitten! Papieren nakijken, test resultaten laten vertolken door chick contract je getekend en dan door de sneeuw in het donker weer terug naar "huis" waar om half elf in de avond net het eten op tafel kwam...
Zaterdag lekker een dagje van shoppen en heerlijk eten, om vervolgens de laatste nacht gezamenlijk door brengen op het slaapbankje.
Zondag half elf keurig gepoetst en gekleed op naar de zondag mis, ja heus IK in een kerk en het was geeneens de kerst musical van één van mijn kotertjes;-)
Het was een leuke ervaring, na een uur van staan en drie keer op de knietjes te zijn gegaan was het wel weer genoeg, je moet het niet gelijk gaan overdrijven natuurlijk!
Terug naar huis om nog een mega maaltijd naar binnen te schuiven en dan de katten in de auto laden,
je leest het goed katTEN twee dus, chick heeft een perschki poes van de buurman gehad en ook die deed mee aan het emigratie project.
Nadat ik mijzelf nog tussen de spullen en de twee dames en de poezenbeesten had gepropt op naar mijn mannetje en koters, fcuk wat had ik die gemist( Bekentenis: ik heb huilend in bed gelegen de eerste nacht, woe avond gewerkt geen kids gezien die sliepen natuurlijk al, don ochtend weg geen kids gezien die sliepen nog, geen afscheid kusje, en Jan, Jan knuffelt toch lekkerder als Patty)
Wat was ik heppie veilig thuis te zijn gekomen zondag nacht ( het was al maandag)
Een heel avontuur en een poezekind rijker is het gewone leven weer begonnen, en even iets minder eten, ik ben tenslotte weer thuis;-)

Polen here i come!

Chris heeft een chicky een leuke meid met twee prachtige kinderen,
de kleinste heeft ons al eens een slapeloze nacht bezorgt, hij was fijn ik bracht de nacht door
met een klein dik ventje naast mij en ik ben er niet eens mee getrouwd!

Nu moet er over twee weken uit Polenland wat papieren opgehaald worden en ach
als we daar toch zijn kan ik net zo goed "even"een mooie poes ophalen,
één met papieren één die wel gezond is en voor de fok en show gebruikt kan en mag worden
en wederom zal "ze"blauwe kijkers hebben, alleen wel weer een ander ras...
Marissie gaat met haar persoonlijke tolk een Neva Masquerade halen, het is een stukkie rijden
en je weet wat ze zeggen "wat je van ver haald is lekker goed"
We zullen zien...

Ik ben d'r bijjjjjna!

Zo'n beetje iedereen weet waar ik de afgelopen maanden mee bezig ben,
zo'n beetje iedereen steunt en complimenteerde mij en daar door dus door jullie

vriendjes vriendinnetjes en vooral mijn collega's die tot betreurens toe moeten aanhoren hoe ver ik ben,

ben ik nu al zover dat ik nog maar een heulll klein stukje af ben van mijn streefgewicht,

ik had mijzelf een jaar gegeven om DERTIG kilo af te vallen,

nu zes maanden na dit besluit ben ik er nog maar drie kilo vanaf!

En ja ik weet het is bijna een obsessie voor mij geworden en de weegschaal is ipv de vijand nu zo'n beetje mijn grootste vriend geworden bijna dagelijks ga ik met mijn poezelige voetjes op hem staan,

kreunde en steunde en sputterde hij in het begin, nu laat hij mij al een stuk vriendelijker toe;-)
Nog "maar" 15kg en ik ben op mijn ultieme streefgewicht en dat lieve lezertjes,vriendjes en vriendinnetjes maar vooral mijn collega's dat heb ik aan jullie te danken!
Door jullie lieve steun en complimenten heb ik de knop om kunnen zetten ennnn heb ik het er eens met Jantje

overgehad dat ik maar weer eens naar de sportschool moest gaan,

spieren kweken en conditie opbouwen, maar vooral lekker bewegen en gezellig bezig zijn.
Het komt nog wel eens goed met dit mokkeltje;-)

Mijn opaatje...

Mijn opa Muis is de aller aller liefste opa van de wereld,
en nu is hij ziek....
Opi heeft vocht achter zijn longen en achter zijn hart dat tevens een lekke klep heeft.
(Zou MotorRevisieFlevoland  dat ook kunnen fiksen? )
Opi is 82jaar en ook al een aantal jaar een beetje "verwart" en nu is hij duidelijk dement aan het worden, kan er ook wel bij.

Oma kreeg twee jaar geleden al een dotter project aan haar bed en iedereen was er wel zeker van dat dat met oma wel goed zou komen, ik in iedergeval wel;-)
Maar nu met opa...
Vorige week was ik op het werk al aan het vertellen hoe geweldig ik het altijd heb gehad met opa, een vreemd voor gevoel?
( lijk ik toch best veel op hem, terug blikken in het verleden enzo ;-) )

Op de camping in Blokzijl om een uur of half zeven met slaaphaar uit de tent geroepen worden, in de oude Daf of was het een Volvo? samen naar Urk om de lekkerste vissie's uit te kiezen en natuurlijk een speciekuip vol paling mee terug te nemen, die bak was altijd iets lichter als verwacht, en opa's arm spieren zag je bij het wegen opbollen, heulll vreemd....
Samen de paling schrobben met kilo's zout (arme beessies maar dan hadden ze maar niet zo lekker moeten zijn!) en dan in de rookton.

Opa is gek op klassieke muziek dat nieuwerwetse gejengel is niets allemaal nep, volgens opa dan he! ( Al geloof ik dat hij de Beatles wel redelijk oke vind)
Maar op één nr hadden hij en ik  de grootste lol en mocht de stereo op vol volume en deden we lekker gek,

        


Vorig jaar op de camping deed hij nog even uit de doeken hoe trots hij op mij is, na een ritje op mijn gelegevaar doe ik altijd even een glas cola bij de sleurhut, oma en ik waren even binnen toen we opa ineens hoorden opscheppen tegen een mede sleurhuttenbewoner. "Dat is de motor van Mariska, je weet wel mijn dochter (klein dochter oop!) Die meid rijdt overal op en in weg, de vrachtwagen, die amerikaanse bus een auto alles kan die meid"
*glim*
ik heb een hele speciale aller liefste opa van de wereld, mijn opa is een bikkel!

En nu is die bikkel ziek... Zo ziek dat hij dus opgenomen is geweest in het ziekenhuis, geweest dus...
Opa is dementerende en als je dan als oude zieke man wakker word aan allerlei toeters en bellen, niet weet waar je bent en al helemaal niet weet waarom dan is het redelijk logisch dat hij in paniek raakt, toch?
Nu is dat dus gebeurt en opa werd een beetje boos, een beetje heel boos maar je denkt toch dat mensen met een bepaalde opleiding en baan verstand hebben hoe om te gaan met oude demente verwarde boze mannetjes?
Nee, boze demente mannetjes met een oud hart en lekke klep moet je met grof geweld en als zelfs dat niet lukt met behulp van de politie en pepperspray onder controle krijgen....
Mijn opa eens een marinier altijd een marinier.... De bikkel!

Hey hoi hallootjes!

Na een lange tijd van afgeschermd bloggen op Hyves toch maar eens een blik werpen op de mogenlijkheden van\met Blogspot, dus vanaf nu zal ik gaan proberen mijn spinsels en ongein hier te melden, ik beloof niets belofte maakt schuld en dat is nu net iets waar ik niet van hou;)

Veel lees plezier op mijn nieuwe blog en laat gerust een commentaartje achter.

Groetjes Maris.